Ωδή.

Κύματα. Φουρτουνιασμένα. Το μπλέ γεννιέται και πεθαίνει σε κάθε κλάσμα δευτερολέπτου σε αυτόν τον χορό. Πρώτα απαλό, σχεδόν άσπρο. Μετά μεγαλώνει, σκληραίνει. Γίνεται φωτεινό, γλυκό. Και πριν το καταλάβεις σκοτεινιάζει, σκουραίνει. Μαυρίζει. Πεθαίνει. Κι ο κύκλος συνεχίζεται. Φαύλος; Ίσως ναι, ίσως όχι. Αναπάντητο ερώτημα. Το μόνο που μετράει σε ένα κατάστρωμα είναι η θέα. Ρουμπίνι…