Fall Apart.

Το πιρούνι πέφτει απ’τα χέρια και κάνει ένα σπαστικό ήχο χτυπώντας στο πιάτο. Μοιάζει με ένα παράπονο, μεγάλο, βαρύ. Προχωρά βιαστικά προς την έξοδο, νιώθοντας τα μάτια τους να ρίχνουν εξοργισμένα βέλη στην πλάτη της. “Όλο λάθος, λάθος, λάθος, λάθος. Εγώ φταίω για εκείνο, για το άλλο, το παράλλο. Είμαι ένα απαίσιο ον, όλο κάνω…

Τσάι Φλισκούνι.

Του είπα να φύγει, αρχικά απαλά. Έπειτα του φώναξα. Απαίτησα λίγο χώρο, λίγο κενό. Κατασπατάλησα την γλυκύτατη του διάθεση να μου φτιάξει τη διάθεση. Δεν ήθελα να φτιαχτεί η διάθεσή μου. Η διάθεσή μου ήταν εντάξει. Ήμουν καλά. Καλά. Όμως υπήρχε μια ανάγκη. Η ανάγκη να κλείσω κάθε φως και να κλειδωθώ σε ένα γλυκό…

#28

Προσοχή: Το διήγημα αυτό χρειάζεται ως background music το Where did you sleep last night σε ερμηνεία των Nirvana. “Γειά σου” “Τι κανεις;” “Θα τα πούμε!” “Μ’αρέσεις” “Σ’αγαπώ” “Είσαι ευτυχισμένη;” “Μου λείπεις” “Έκανα βλακεία” “Γεια…” ~ “Αν δε δώσεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να παλέψει για αυτή την κατάσταση, πως θα ξέρεις;” “Δεν υπάρχει…

Ανοιξιάτικο παγωτό.

Μάθημα Αρχαίων Ελληνικών. Τρίτη. Νωρίς το απόγευμα. Συναισθημα; ασυζητητο. Το αστικό είχε τον αριθμό 15. Ήταν άδειο σχεδόν. Είχα μόλις δει μια παλιά φίλη, γεμάτη νοσταλγία, άφησα το μυαλό μου να κατακλυστεί από διάφορες αναμνήσεις. Δεν με βοήθησαν να αποβάλω αυτό το απαίσιο αίσθημα ανικανότητας. 16:30. Το αστικό ξεκινά. Αργά, βασανιστικά. Είχα βάλει την πιάνο…

If only I could see fire.

Ο καιρός συννεφιασμένος, αν κοιτάξει κανείς ψηλά αυτή τη Κυριακή, θα δει ένα γκρίζο, άρρωστο ουρανό. Τα σύννεφα δείχνουν πιο πολύ σαν καπνός παρά σαν σύννεφα. Η βροχή απαλή, σταγόνες μικροσκοπικές πέφτουν ντροπαλά σε μια μοναχική πόλη, χτισμένη πάνω σε βουνό. Οι γειτονιές της περίεργες, η καθεμία ίδια κι όμως τόσο διαφορετική. Μπορούσες να δεις…

Sunflowers.

Ήταν περίοδο πανελλαδικών, όταν δέχτηκε το πρώτο ηλιοτρόπιο. Είχε χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού του και στη πόρτα του βρέθηκε ένα όμορφο ηλιοτρόπιο δεμένο με μια κόκκινη κορδέλα. Η κορδέλα είχε πάνω της το γραμμα “Ε”. Ήταν απαίσια εκείνη η μέρα. Είχε χωρίσει με τη κοπέλα του. Τη κοπέλα που σε μια τόσο ιδιαίτερη περίοδο…

Balloons

Ο ήλιος λάμπει. Είναι όντως χειμώνας? Ο κόσμος όχι πολύς, μετρημένα πράγματα. Την πήρα από το χέρι και βολτάραμε. Πλέον το άγχος, η οργή, η αγανάκτηση, η κατάθλιψη είχαν καεί στη φωτιά που είχαν τα δυο της μάτια. Το χέρι της ζεστό, συνήθως είναι κρύο. Και το κραγιόν στα χείλη της απαλό, γλυκό. Μου χαμογελούσε…

Thank you.

Και έρχεται η στιγμή του ξεσπάσματος, η στιγμή στην οποία κάθε μορφή υπερηφάνειας και εγκράτειας καταστρέφεται. Τα δάκρυα πέφτουν, ανεξέλεγκτα. Η ανάλωση της ψυχής έχει ήδη ξεκινήσει. Η κούραση, το άγχος, ο τρόμος, η μοναξιά, η οργή, η αγανάκτηση. Όλη η αρνητικότητα, συσσωρευμένη σε καυτά δάκρυα, γλιστράει στα μάγουλα, εξαγνίζοντας την ψυχή. Ακούγονται φωνές, χαρούμενες,…