Τέλος. [II]

Κι αν χαθώ, μη κλάψεις
μη τολμήσεις να μετρήσεις
εκείνα τα σωστά που
τόσο ψυχρά εκτέλεσα

Θυμήσου τα λάθη μου, την
αηδιαστική ανάγκη μου
να προστατεύω άλλους
κι όχι εμένα
να αγαπώ εκείνον
που δεν με αγάπησε ποτέ
να σου λέω ψέματα πως θα
είμαι πάντα εδώ, ενώ,
για τη στιγμή εκείνη έλειψα, και γύρισα χωρίς να βρω κανέναν

καλύτερα να με μισήσεις
μπροστά στη μαχαιριά του χρόνου

Θα αγαπηθούμε ξανά

στην είσοδο του τέλους.

tumblr_ncwgn7rdLJ1r457cuo1_540

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s