Άσπρος Καμβάς.

Δεν περίμενε μετά από δύο εβδομάδες από τον τσακωμό τους τηλεφωνημά της. Τον πήρε τρεις φορές. Το σήκωσε στην τρίτη σχεδόν έτοιμος να τα τυνάξει όλα στον αέρα. Όταν άκουσε τη τρεμαμένη φωνή της, σοκαρίστηκε. Είχε χρόνια να ακούσει αυτή τη γυναίκα αναστατωμένη. Τη γυναίκα που ήταν βράχος, πάγος. Μία γυναίκα, που όσο περνούσαν τα…

Τέλος. [II]

Κι αν χαθώ, μη κλάψεις μη τολμήσεις να μετρήσεις εκείνα τα σωστά που τόσο ψυχρά εκτέλεσα Θυμήσου τα λάθη μου, την αηδιαστική ανάγκη μου να προστατεύω άλλους κι όχι εμένα να αγαπώ εκείνον που δεν με αγάπησε ποτέ να σου λέω ψέματα πως θα είμαι πάντα εδώ, ενώ, για τη στιγμή εκείνη έλειψα, και γύρισα…