Αλλαγή.

Το έχεις νιώσει;

Εκείνα τα βράδια που ο ύπνος δεν έρχεται και τα δάκρυα δε σταματούν;

Το έχεις νιώσει;

Πνίγηκες στα δάκρυα, στην θλίψη, στην αγανάκτηση.

Ίσως να μην έβγαλες πραγματικά δάκρυα.

Ίσως η περηφάνια, η ανάγκη του υποτιθέμενου ελέγχου να νίκησε.

Όμως η ψύχη σου γέννησε μια λίμνη δακρύων.

Γεμάτη ρουμπίνια, μικρά βραβεία των κόπων σου.

Η υπενθύμιση ότι ποτέ δεν είμαστε αρκετοί, ποτέ τέλειοι.

Ποτέ ελεύθεροι.

Ποτέ παντοτινά ερωτευμένοι, παντοτινά δυνατοί.

Ποτέ.

Αλλά πάντα,

πάντα απελπιστικά ανθρώπινοι.

Χτυπάς πάτο, δεν υπάρχει πιο κάτω, μπροστά στη συνειδητοποίηση του ότι είμαστε απλώς άνθρωποι

και η ζωή είναι προσωρινή

και η παντοτινή αγάπη μια αυταπάτη για να αντέξεις τη πραγματικότητα.

Πρέπει να ανέβεις, να αλλάξεις, ξανά.

Οι αλλαγές είναι επιφανειακά τρομαχτικές γιατί οι συνήθειες δεν φεύγουν εύκολα.

Όλα, όλα είναι μια συνήθεια, ακόμα και το άτομο το οποίο θεωρείς ‘δικό σου’ , συνήθισες να το βλέπεις έτσι.

συνήθισες να το αγαπάς τόσο πολύ,

βολεύτηκες.

Κι όταν σε άφησε, για όποιο λόγο, βολεύτηκες στην θλίψη σου.

Βολευτήκαμε. Βολευτήκαμε να είμαστε εκείνοι οι ρομαντικοί που αγαπάμε για πάντα και συνεχώς καίμε τις ψυχές μας για χάρη αδερφών ψυχών.

Βολευτήκαμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας ανάξιους, ανίκανους να κερδίσουν, να αλλάξουν.

Αλλά τον καθένα από εμάς, μας αξίζει κάτι καλύτερο.

Και μόνο μόνοι μας θα το κερδίσουμε.

Ώρα να ξεβολευτούμε.

Με ακούτε; Ξεβολευτήτε!

Πιστέψτε σε εσάς και μόνο σε εσάς!

Αγαπήστε εσάς περισσότερο από όλους!

Πιστέψτε πως μπορείτε να αλλάξετε!

Αγαπήστε, αλλά να θυμάστε ότι δε θα είναι παντοτινό, δε θα είναι πάντοτε ίδιο, κάτι βολικό και σίγουρο,

Παρ’όλα αυτά κάντε το, κι όταν δείτε ότι δε θα πηγαίνει άλλο, μην βολευτείτε, μη γυρίσετε, μη μείνετε, δώστε θέση σε κάτι άλλο, κάτι καινούργιο.

Εμπιστευτείτε μια αλλαγή που έχετε ανάγκη!

Γιατί ξέρετε κάτι; Στην τελική είναι το μοναδικό πράγμα που θα μας υψώσει.

Η αλλαγή.

Και να θυμάστε πως αν θέλετε μπορείτε να αλλάξετε ακόμη κι ολόκληρο τον κόσμο.

Τον δικό σας κόσμο.

Θα τον κάνετε όπως εσείς θέλετε, με τους ανθρώπους που θα σας αγαπούν και θα αγαπάτε. Αλλά πάντα, πάντα να θυμάστε να αγαπάτε τον εαυτό σας λίγο παραπάνω. Λίγο.

Μην κάθεστε στη σιωπή στις 5 το ξημέρωμα.

Αφήστε τον ήλιο να σας χτυπήσει.

Και αλλάξτε, για εσάς.

“Δεν πρόκειται ποτέ ξανά να ζητήσω συγγνώμη.”

Εμπνευσμένο από το τραγούδι “Car Radio” των Twenty One Pilots, τις αλλαγές, κι όλα εκείνα τα συμβάντα που σε κάνουν να δώσεις τέλος σε ένα φαύλο κύκλο.

Το ποίημα/κείμενο γράφτηκε στις 13 Ιανουαρίου του 2018.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s