Αφρών.

Θα πάρεις την λεμονάδα,

το κόκκινο καλαμάκι

και περήφανα

γέμισε αέρα,

σαν εκείνη την καρδιά

που γέμισες με ελπίδες.

Θαρρείς

πως θα γεμίσει το ποτήρι.

Κρίμα που

ο αφρός που έβγαλε

χάθηκε, και έλιωσε.

Τα ξινά σου τα λεμόνια,

πείραξαν την δική

μου σοδιά που

Ποτέ

Δεν

Ήρθε.

Και ξές,

περί αφρών, δεν

τον αξίζεις

Και τελικά,

ούτε εμένα.

Αφιερωμένο σε μία εσωτερική αγανάκτηση.

tumblr_oudf3tQIr71v37eq3o1_500

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s