Ακρογιάλι.

Ο κόσμος δεν χωράει,

ούτε μία μέρα χωρίς τον ήλιο.

Και εσύ δε μπορούσες ποτέ,

να αφήσεις το φεγγάρι.

Χαμένο ακρογιάλι,

εκείνα τα κάστρα είναι τόσο μικρά-

για τα δικά σου μάτια-

που χάθηκαν στο κύμα.

Μπορείς να φύγεις-

αλλά θα γυρίσεις,

χωρίς ελπίδα να επιβιώσεις,

Και θα με σκοτώσεις,

ξανά.

-Φαύλος Κύκλος.

Φαύλο Ψέμα.

Γιατί γυρνάμε πάλι πίσω;-

Χαμένο ακρογιάλι-

Κανένα φεγγάρι δε κρατά τα άστρα.

Ούτε καν ο ουρανός,

ο Μέγας Φύλακας.

Κενό, χωρίς τα μάτια σου,

χωρίς καμία λέξη.

Και το απαλό χάδι σου,

αφήνει ανοιχτή πληγή.

Μπούκλες-

Κομμένες.

Ψυχές-

Σπασμένες.

3b8a6e1d-236b-4b5a-aef6-c890af8128f1

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s