Complaints.

Όσο κι αν τον κοιτούσες, υπήρχε στα μάτια του το τίποτα. Σκισμένο και πολύ χρησιμοποιημένο στα φωτεινά μπλε μάτια του. Προσπάθησα να του φωνάξω, να του ουρλιάξω πως όχι, όχι, δεν είσαι όσο άχρηστος όσο νομίζεις. Εκείνος έπαιζε την κιθάρα του αδιάφορος, σχεδόν νευριασμένος με αυτή την αλήθεια. Λες και δεν ήθελε να ήταν χρήσιμος,…

Don’t Let Me D(r)own.

Το ρολόι δείχνει 00:00 . Γυρίζει από την άλλη πλευρά του κρεβατιού ηττημένη. “Σήμερα… Με γνώρισες.” Τα μάτια κλείνουν αργά, γεμάτα προσμονή και θλίψη, συναισθήματα άκρως αντιφατικά για μια τόσο εορταστική μέρα. Τα όνειρα γίνονται εχθρός, οι αναμνήσεις κουβάρι. Δεν φταίει κανένας. Χαρτιά, βελόνες, Σακούλες, φωνές, θυμός, πόνος, πουθενά δάκρυα. ‘Το δάκρυ δείχνει αδυναμία’. Όχι….