Sleepless Nights.

Το βράδυ γινόταν όλο και πιο βαρύ, τα σύννεφα έκρυβαν τα αστέρια με τόση εκδικητική διάθεση, κανείς δε μπορούσε να τα σταματήσει. Αργά-αργά προχωρούσε προς το στενό, οι πρώτες καταιγίδες ηχούσαν σχεδόν μελωδικά, ήταν τόσο κοντά. Κι όμως, ήταν έτη φωτός μακριά, σαν το φως των αστεριών, φωτεινό, αλλά ολομόναχο σε ένα απέραντο σκοτάδι, μακριά…